Lapidarne objaśnienia poczynań decydentów nauki polskiej

Lapidarne objaśnienia poczynań

decydentów nauki polskiej

  
Zasada podstawowa:  
nic nie może być dobre, w każdym razie – nic nie może być dobre przez dłuższy czas.

Dobre musi być zniszczone. 

Robić dobrze to ściągać na siebie podejrzenie, prowokować wyrok skazujący. Zniszczenie tego, co dobre, efektywne, twórcze, jest odruchem samoobronnym systemu źle funkcjonującego i mało wydajnego. Mechanizmy takiego systemu poruszają się tylko na wolnych obrotach. 

Wszelkie przyspieszenie zmusza je do najwyższego napięcia i wysiłku, co grozi awarią, zawałem. 

Dlatego instyktownie system broni się przeciw takiemu przyspieszeniu w obawie, że nadmiar energii, nadmiar woli działania i tworzenia doprowadzi go do przeciążenia i katastrofy. 

W tych warunkach robić coś dobrze, coś pomnażać i doskonalić, to jakby uprawiać swoistą opozycję, zagrażać istniejącemu porządkowi, demaskować jego słabość.

adaptacja z: Ryszard Kapuściński ‚ Lapidaria’

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: